Στον Νίκο Καββαδία

Για τα 35 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από τον θάνατο του.

Ο ποιητής της θάλασσας έφυγε τον Φεβρουάριο του 1975.

35 Χρόνια Σιωπής

Όταν σκατζάρησα απόψε στις οκτώ

την τιμονιέρα το σκοτάδι είχε τυλίξει

κάποιο φανάρι τρεμοσβήνει με ρυθμό

να δεις σε λίγο θα μπατάρει ο καιρός

ο καπετάνιος ξαποσταίνει στο «φτερό»

και στον ασύρματο η λίστα είχε αρχίσει…

Απ’ τον παράκτιο μας είπαν με χαρά

πως ετιμήσανε το Νίκο Καββαδία

Οι σύντροφοί του από τα ερτζιανά

άλλοι της θάλασσας και άλλοι της ξηράς

με μια εκδήλωση στο Δήμο Πειραιά

και ένα μνημόσυνο στον τόπο της κηδείας…

Και τα χαράματα στης Μάγχης το στενό

κάμποσα μίλια μακριά από το Λονδίνο

το πούσι σκέπασε σα σάβανο λευκό

ξάρτια, σκαλιέρες, πλώρη, πρύμη, σκεπαστό

από τα ρέλια προσπαθώ να κρατηθώ

Και την …σκιά του στην αντένα διακρίνω…

Σ’ όλα τα πέλαγα και μ’ όλους τους καιρούς

Στο Τζιμπουτί, στο Άντεν στη Μαρσίλια 

«κάνει παρέα» μοναχά με ναυτικούς

«ακούει» βάσανα και αναστεναγμούς

«τα κάνει ποιήματα» για μαύρους και λευκούς

και στον Παράδεισο γράφει τη μελωδία… 

Άρης Ευστρατιάδης