Πρωτοσέλιδα
Στις 4 Οκτωβρίου 1957 υπεγράφη από το τότε Βασίλειον της Ελλάδος η απόφασις της Προεδρίας Κυβερνήσεως για την άδεια εκδόσεως της «Ανδριακής» στον αείμνηστο Οδυσσέα Γιαννούλη. Η εφημερίδα εκδίδεται ανελλιπώς κάθε μήνα, με την περιοδικότητα που καθορίζει το υπουργείο τύπου, αλλάζοντας μόνο μια φορά ιδιοκτήτη, το 1981 όπου και περιέρχεται στην σημερινή της ιδιοκτησία.
Του Φαίδωνα Βασιλειάδη Χειρουργού – Ουρολόγου
Η κατάσταση με τα σκουπίδια στην Άνδρο μέχρι πρόσφατα ήταν ένα θλιβερό γεγονός το οποίο είχε όμως και στοιχεία ανέκδοτου. Οι Ανδριώτες ανησυχούσαμε με την τραγικότητα του θέματος αλλά γελούσαμε και με τα κωμικοτραγικά τεκταινόμενα. Η γελοιότητα, μαζί με την αποστροφή προκαλεί ανακλαστικά γέλιο. Οι αποφάσεις που λαμβάνονταν, δεν εφαρμόζονταν ή σύντομα ανατρέπονταν από άλλες. Ατέρμονες συνεδριάσεις γίνονταν με τις ίδιες συζητήσεις. Επιτροπές και παραεπιτροπές, από σοφούς, από ειδικούς, από καθηγητές, από πολυτεχνεία, από εμμίσθους, από αμίσθους και αποτέλεσμα ουδέν. ΧΥΤΑ και ΧΥΤΥ «χωροθετούντο» τυχαία και συνήθως στα πλέον ακατάλληλα σημεία όπως στις Μαυρίλες με τον πλούσιο υδροφόρο ορίζοντα… Μετά ήλθε ο Σούκος «μετά φανών και λαμπάδων εν μέσω επικοινωνιακού show» και απήλθε «ησύχως εν τω μέσω της νυκτός»... Συνελεύσεις, συμβούλια, διαβούλια αλλά «μηδέν εις το πηλίκον». Τα πρόστιμα επικρέμονται στα κεφάλια μας αλλά κάποιοι μοιάζουν να ισχυρίζονται πως «λεφτά υπάρχουν»!

Εικόνες ντροπής, εικόνες πρωτόγνωρες, που προσβάλουν τον πολιτισμό και την αισθητική κάθε σκεπτόμενου πολίτη, αντίκρισαν οι κάτοικοι της Χώρας στους δρόμους της πόλης, στις αρχές Δεκεμβρίου.
Αργά το βράδυ σιδερένιοι κάδοι απορριμμάτων, που ήταν για πολλές ημέρες γεμάτοι σκουπίδια –καθώς ο Δήμος είχε σταματήσει την αποκομιδή- πήραν ξαφνικά φωτιά! Από τις φλόγες μαύρισαν προσόψεις σπιτιών, από την ανυπόφορη δυσοσμία δεν μπορούσε κανείς να κυκλοφορήσει στους δρόμους, κάποιοι υποχρεώθηκαν να εισπνεύσουν καρκινογόνες διοξίνες. Και όλων η ψυχή μαύρισε, όταν αντίκρισαν τις εικόνες με το πρώτο φως της ημέρας. Άραγε τι άλλο θα πρέπει να ζήσουμε στην Άνδρο, μέχρι να αποφασίσουν αυτοί που έχουν τη διοίκηση του νησιού να βρουν τη μοναδική σωστή και βιώσιμη λύση, προχωρώντας στη χωροθέτηση ΧΥΤΥ; Είναι χαρακτηριστικό πως φωτιά πήρε ακόμη και ο κάδος που υπήρχε μπροστά από το νηπιαγωγείο! Χωρίς κανείς να σκεφτεί πως εκεί, την επομένη το πρωί, θα υπάρχουν τετράχρονα και πεντάχρονα παιδάκια...
Η ιστορία των ανεμογεννητριών ξεκινά ουσιαστικά από το 2000 όταν δύο εταιρείες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στη νότια Άνδρο. Η πρώτη δεν κατάφερε να έρθει σε συμφωνία σχετικά με τα ανταλλάγματα που ζητούσε ο τότε δήμαρχος κ. Γλυνός και ο τότε αντιδήμαρχος κ. Ρήγας για το Κόρθι. Αντίθετα η δεύτερη ήρθε σε συμφωνία δεσμεύοντας μάλιστα και συγκεκριμένο χώρο.
Από την Άνδρο στην Κάρπαθο